"Ik ben nog best fit, maar er mogen wel wat kilootjes af."
Hij kon niet wachten om als jochie op voetbal te mogen, werd gymleraar en studeerde Bewegingswetenschappen. Het leven van Koen Lemmink (63), hoogleraar Sportwetenschap, ademt sport en bewegen. Al doet hij het zelf momenteel minder dan hij zou willen.
Vraag je Koen Lemmink of hij zijn werk kan doen zonder zelf een sporter te zijn, dan kan hij zich die situatie maar moeilijk voorstellen. Bewegen is vaste prik voor de hoogleraar Sportwetenschap, die hoofd is van de afdeling Bewegingswetenschappen van RUG/UMCG en voorzitter van Sport Science & Innovation Groningen (SSIG), een netwerk voor kennisuitwisseling en innovatie van RUG, UMCG, Hanzehogeschool en de Gemeente Groningen.
Lemmink bracht als klein mannetje uren door met ravotten in de bossen bij Oldenzaal, waar hij opgroeide. Nog voor hij officieel de leeftijd had werd hij lid van de plaatselijke voetbalclub. Hij leerde voor gymleraar en in 1984 was hij een van de eerste studenten van de nieuwe studie Bewegingswetenschappen van de RUG. Nog lang ging hij ieder weekend naar huis. Voor de was, én uit trouw aan zijn voetbalteam. "Ik had best talent. Ik heb nog eens een proefwedstrijd gespeeld bij Heracles."
Op zijn 26e stapte hij over naar Be Quick in Haren. Twee jaar later maakte een voorste kruisbandblessure een eind aan de voetballerij. "Ik was gedwongen op zoek te gaan naar sporten met minder onverwachte draaibewegingen." Eerst werd het tennis. "Ik ben gek op alles met een balletje." Toen zijn vaste tennisgroep uit elkaar viel, werd het fietsen. Met wielerkameraden verreed Lemmink de nodige toertochten, zoals de Alpe d'HuZes, de Marmotte en de Dolomietenmarathon.
In de winter zit hij op de mountainbike, in de zomer op de racefiets. Thuis kan de racefiets ook in een Tacx, een apparaat dat het mogelijk maakt via een beeldscherm binnen- en buitenlandse routes te trappen zonder de deur uit te hoeven.
Naar zijn werk pakt hij een gewone fiets. "Uit principe geen elektrische." De bewegingswetenschapper wijst op het belang van alledaags bewegen. "Neem tuinieren. Dat is een ware krachttraining, zeker als je een grote tuin hebt, zoals wij."
"Ik ben nog best fit, maar er mogen wel een paar kilootjes af", bekent Lemmink. Door werk- en sociale verplichtingen schiet het sporten er geregeld bij in. Dat gaat veranderen als hij over niet al te lange tijd stopt als afdelingshoofd. "Dan ga ik meer fietsen. En golfen! Met een balletje!"
