"Wij willen kansen oppakken"
Het sportaanbod in de gemeente bestaat al lang niet meer alleen uit verenigingen, maar ook uit sportscholen, yogastudio’s, klimhallen en zeer veel meer. Voor al die sportondernemers is er nu het Platform Ondernemende Sportaanbieders. Bram Nijland en Anne Nieuwenhuis van POS Groningen vertellen hoe het platform een ‘stoel aan tafel’ in het sportbeleid in Groningen krijgt.
Wat is het POS?
Nijland: “Het POS is een landelijke organisatie die ondernemende sportaanbieders verbindt, versterkt en vertegenwoordig. Het platform bestaat omdat commerciële aanbieders tot voorheen niet vertegenwoordigd waren. POS geeft al die ondernemende sportaanbieders een gezamenlijke stem richting de gemeente, beleidsmakers en maatschappelijke organisaties. In heel Nederland zijn inmiddels POS- kantoren gestart, zo ook eind vorig jaar in Groningen. Een actieve kerngroep werkt nu aan de ontwikkeling ervan.”
Die sportondernemers, wie zijn dat?
Nieuwenhuis: “Dansscholen, yogastudio’s, fitnessscholen, maneges, maar ook skihallen, klim- en boulderhallen, bedrijven in fysieke gaming, bedrijven die voorzieningen voor uniek sporten aanbieden. Die groep werd eerder nog niet gezamenlijk vertegenwoordigd als serieuze gesprekspartner bij de gemeente en andere organisaties, terwijl zij juist een belangrijke rol spelen bij maatschappelijke vraagstukken rondom gezondheid, participatie en vitaliteit.”
Welke rol spelen die ondernemers in het sportaanbod?
Nijland: “Die rol wordt steeds groter, ze bedienen een grote en groeiende groep mensen die flexibel, op eigen tijd en op eigen manier wil sporten. Ze bereiken doelgroepen waar traditionele verenigingen niet voor zijn ingericht, spelen in op maatschappelijke behoeften, en leveren aantoonbare bijdragen aan gezondheid, vitaliteit en preventie.”
Nieuwenhuis: “Ze leveren een belangrijke maatschappelijke meerwaarde door sport en bewegen in te zetten als oplossing voor gezondheidsbevordering en sociale doelen. Bij ondernemende sportaanbieders draait het niet alleen om sporten, maar ook om vitaal ouder worden, mensen met een beperking ondersteunen, mensen te helpen fysieke of mentale drempels te overwinnen en om doelgroepen te bereiken die verenigingen minder makkelijk bereiken. Juist ondernemers kunnen vaak snel inspelen op maatschappelijke behoeften en programma’s ontwikkelen die aansluiten bij actuele uitdagingen.”
Waarom hebben die sportaanbieders dan zo’n gezamenlijk platform nodig, als ze het uit zichzelf al zo goed doen?
Nijland: “Een gezamenlijk platform maakt hun bereik, zichtbaarheid en samenwerking veel groter. Het geeft een stem naar de gemeente en beleidspartners, toegang tot subsidies en maatschappelijke programma's, kennisdeling over ondernemerschap en regelgeving, en een netwerk van gelijkgestemde ondernemers en maatschappelijke partners. Samen staan we sterker, en kunnen ze meer mensen in beweging brengen.
Ondernemers hebben vaak met andere voorwaarden te maken dan verenigingen. Door je te verenigen kun je die dingen samen bespreekbaar maken bij gemeenten en beleidsmakers, en zo gelijke kansen creëren.”
Nieuwenhuis: “Omdat ondernemende sportaanbieders ondernemers zijn en geen stichting, vallen ze vaak buiten allerlei subsidieregelingen en programma’s, waardoor kansen verloren gaan. Ze hebben een grote maatschappelijke waarde, maar erkenning en ondersteuning blijven vaak achter. Het is belangrijk ze niet alleen te zien als commerciële partijen, maar als partners in gezondheid, inclusie en maatschappelijke ontwikkeling.”
Nijland: “Wij zijn ondernemers, wij willen kansen oppakken. Als dat te moeilijk wordt gemaakt, blijven die kansen liggen. Op het moment speelt er een discussie over het huren van zaaltjes. Voor verenigingen is dat gesubsidieerd, ondernemers betalen de volle mep. Verenigingen mogen een vlag of een bord ophangen, terwijl ondernemers daar reclamebelasting over betalen. Over die dingen gaan we met de gemeente in gesprek.”
