Uit de oude doos: Openluchtbad De Papiermolen
Zodra de zon zich laat zien, is het druk bij zwembad De Papiermolen. Handdoeken op het gras, kinderen op de rand van het bad, het geluid van opspattend water. Het openluchtzwembad is al zeventig jaar een vaste waarde in Groningen. Een plek waar generaties zijn opgegroeid.
Tussen 1953 en 1955 werd het complex aangelegd naar ontwerp van architect Jacques Koolhaas. Met vijf bassins rond een centraal eiland en bruggen die alles verbinden, gold het bad als modern en vooruitstrevend. Het was niet alleen een voorziening, maar ook een visitekaartje van een stad in ontwikkeling.
In de jaren daarna groeide De Papiermolen uit tot een belangrijk centrum voor de zwemsport in het noorden. Regionale wedstrijden en trainingen trokken zwemmers uit de hele provincie en gaven het bad een sportieve uitstraling die verder reikte dan alleen recreatie.
De Groningse zwemclubs brachten ook toppers als Corrie Winkel, Olympisch zilver in 1964 met de estafetteploeg in Tokyo, voort. Groningen gold in die jaren als één van de zwemmekka’s van Nederland, met in De Papiermolen een bad dat tot de modernste van het land behoorde. Grote namen deden het bad aan. Zo zwom Ada Kok er in september 1965 een wereldrecord op de 200 meter vlinderslag.
Maar De Papiermolen is meer dan geschiedenis. Vanaf het begin was het een plek van ontmoeting, waar gemengd zwemmen vanzelfsprekend werd en zomers zich aaneenregen. Nog altijd staan de ochtendzwemmers te popelen en stroomt het bad op warme dagen vol. De Papiermolen is geen herinnering, maar een levend stukje Groningen.

