Naar boven
Sport050 logo
Hèt platform voor bewegend Groningen
Zoeken
Uitgebreid zoeken

Gronings Sportakkoord moet beweging in gang zetten

“Iedereen doet mee” is de boodschap van het Gronings Sportakkoord. De Gemeente Groningen is een van de bijna vijftig partijen in de stad die het akkoord ondertekenden. Maar hoe bereik je dat elke Groninger van de bank komt om te sporten of bewegen? Beweegcoach Ellen Wollerich heeft een belangrijke rol. Een moeder belde over haar zoontje. Het jongetje kon zijn armen niet goed gebruiken. Wat voor sport zou hij kunnen gaan doen? Ellen Wollerich had twee mooie suggesties: Circus Santelli waar kinderen veel balansoefeningen doen. Of freerunning wellicht? “Je zou kunnen denken: Daar kun je nooit heen als je armen niet goed werken. Maar bij freerunning mag je juist op je eigen manier over obstakels klimmen.” Het is een voorbeeld uit de praktijk van Wollerich die beweegcoach is met een speciale portefeuille: inclusief sporten en bewegen. Wollerich wil, met andere woorden, iedereen waarvoor sporten en bewegen niet vanzelfsprekend is aan het bewegen krijgen.

Eigen niveau
Wollerich is in dienst bij het Huis voor de Sport Groningen en werd naar voren geschoven toen het Huis de vraag kreeg om assistentie bij de uitvoering van het Gronings Sportakkoord. Zo’n vijftig partners uit de gemeente zetten eind 2019 hun handtekening onder dat akkoord. Sportaanbieders, fysiotherapeuten, onderwijsinstellingen, gezondheidsorganisaties, kinderopvang, de Gemeente zelf, noem maar op. Allemaal committeren ze zich aan hetzelfde doel: Dat elke inwoner van de gemeente, die dat wil, met plezier kan sporten op zijn of haar eigen niveau.

Tot en met 2022 is er jaarlijks twee ton uitvoeringsbudget, vertelt Edith Frijlink, coördinator van het Sportakkoord. Plus over dit jaar nog wat extra geld, coronasteun uit Den Haag. Frijlink: “We zijn een beweging op gang aan het brengen, met als streven dat die door alle betrokkenen wordt voorgezet als de subsidie straks wegvalt.” Sporten, hoe prettig en gezond ook, is helaas nog lang niet voor iedereen iets vanzelfsprekends. Mensen vinden het te duur, twijfelen over hun conditie, weten de weg niet naar het aanbod of haken af. Dat laatste geldt helaas voor veel jeugd, weet Frijlink: “Vanaf twaalf jaar neemt sportdeelname af. Uit onderzoek blijkt dat negentig procent van de tienjarigen lid is van een sportvereniging, als je vijf jaar later kijkt is het nog maar de helft.”

Materiaal met lichtsignalen
Genoeg te doen dus voor bijvoorbeeld Ellen Wollerich die “schakel tussen vraag en aanbod” zegt te willen zijn. Wollerich behandelt loketvragen, zoals die van de moeder uit het begin van dit verhaal. Bij sommige vragen komt haar jarenlange ervaring als fysiotherapeut ook nog eens goed van pas. Maar elke dag van haar 28-urige werkweek is anders. Soms wijst Wollerich de weg naar subsidiepotjes. “Als een atletiekvereniging die alleen hardlopen aanbood, wandeltrainingen wil ontwikkelen, wijs ik ze bijvoorbeeld op NOC*NSF- vouchers om trainers bij te scholen. Idem voor de kickboksclub die lessen wil aanbieden voor doven en slechthorenden, met aangepast materiaal met lichtsignalen.” In Haren introduceerde Wollerich een Nationale Diabetes Challenge (NDC), bedacht door de Foundation van de voormalige volleybalprof Bas van de Goor, die zelf de ziekte heeft.

"Iedereen kan me bellen en ik ben niemands concurrent"

Beweegcoach Ellen Wollerich

Deelnemers maken wekelijks een wandeling met een zorgverlener of beweegcoach en ontvangen online leefstijladviezen. Zorginstelling Cosis, locatie Zonnelaan Groningen, kreeg dankzij Wollerich een sportstimuleringstraject voor cliënten. “Tien weken intern sporten, als hopelijk opstapje naar een externe vereniging.” “Iedereen kan mij bellen”, zegt Wollerich. “Mijn hulp is kosteloos en ik ben niemands concurrent. Ik probeer alleen mee te denken en drempels weg te nemen.”

Lees hier meer over het Gronings Sportakkoord. 

Foto: Edith Frijlink en Ellen Wollerich