Naar boven
Sport050 logo
Hèt platform voor bewegend Groningen
Zoeken
Uitgebreid zoeken

Vraag en antwoord: "Ik ben de langst zittende medic in Nederland."

Al bijna zolang Groningen Giants bestaat is Elzo Botjes (1954) medic van de American Footballclub. Hij mist geen wedstrijd en wil geen cent onkostenvergoeding. Als dat geen supervrijwilliger is. Botjes popelt om zich weer te ontfermen over de spelers.

Hoe kijk je terug op de lockdown in maart?
“Alles heeft stilgelegen. Het complex was gesloten. Op dit moment is ook nog niet alles mogelijk. Ik hoop dat we, voordat de competitie begint, nog wat wedstrijden kunnen spelen. Vrijwillige wedstrijden. De competitie begint bij ons pas in februari of maart. Ik heb het zeker gemist. Ik dacht er niet teveel over na, het leven gaat door, maar ik wil heel graag weer terug zoals het was. De Giants geven me voldoening en plezier. We zijn één grote familie.”

Wat houdt het in, medic zijn?
“Ik ben bij elke wedstrijd van de selectie aanwezig. Vroeger ook bij alle trainingen, maar ik heb nu assistentie van een tweede verzorger. Sinds kort is er ook een jeugdteam, daarvan doe ik de helft van de wedstrijden. Als ze uit spelen in Groningen hebben bezoekende teams hun eigen medic niet altijd bij zich, dan ben ik er ook voor de tegenpartij.”

Hoe ben je bij Groningen Giants verzeild geraakt?
Mijn zoon ging studeren in 1999 en zag een aanplakbiljet dat Groningen Giants zouden beginnen. Op school kwam hij niet mee met gymnastiek, dit leek hem een leuke sport. Ik ben eens gaan kijken en hoorde dat de verzorger, ofwel de medic zoals dat bij American Football heet, ging verhuizen. Ik haalde mijn EHBO-diploma – en later nog veel meer diploma’s – en ging met de spelers aan de slag. Nu ben ik de langst zittende medic in Nederland. Mijn zoon is allang gestopt met American Football, ik ga nog even door.”

Heb je veel te doen?
“Het spelletje is hard, maar ook clean. Je mag heel veel niet, daardoor zijn er naar verhouding weinig blessures. Maar is er een, dan is die vaak heftig. Schouder uit de kom, gekwetste knieën en enkels, of ballen in de maag. Als iemand met de bal valt, vallen er direct een paar jongens bovenop. Gemiddeld weegt een speler toch over de honderd kilo. Dan is die onderste zijn lucht kwijt, een gevoel alsof je dood gaat. Dat komt elke wedstrijd wel twee of drie keer voor. Ik ben een boerenzoon, mijn stijl is: Niet zeuren, als het zeer doet, doet het zeer. Spelers met verzwikte enkels gaan bij mij vaak binnen het kwartier het veld weer in. Hoe ik dat doe, vragen ze mij wel eens. Niet teveel aandacht aan geven. Nu de jongens maanden niet gespeeld hebben zal ik als medic wel extra alert zijn. Ze zijn uit hun ritme, met grotere kans op ongelukken.”

Jongens zeg je steeds. Zijn er geen meisjes?
“In Nederland zijn vijf vrouwenteams, maar in Groningen is het nog een kerelsport.”

Heeft de club genoeg vrijwilligers?
“We kunnen er wel meer gebruiken. Er is genoeg te doen. Het veld ligt niet klaar, er moeten markers worden neergezet en de geluidsinstallatie. Die gebruiken we om uitleg te geven bij het spelletje. Ik neem de installatie mee van huis.”

Je hebt een eigen bedrijf in EHBOdiensten, runt een garage, leidt automonteurs op en bent ook nog vrijwilliger bij FC Groningen als leider van het EHBO-team voor het publiek. Waar haal je de tijd vandaan?
“Die garage ben ik aan het afbouwen en bij FC Groningen doe ik momenteel even wat minder. En ik ben niet dag in dag uit met Giants bezig hoor. Alleen op de wedstrijddagen is het erg druk. Er zijn zo’n twintig teams in Nederland, opgedeeld in twee divisies. We spelen hooguit veertien wedstrijden per jaar, plus die van de jeugd. Ik heb graag een beetje te doen in het leven. Van achter de geraniums zitten word je gauw oud.”

FOTO ERIK BRAND