Sportvrijwilliger Kim Wierenga
Toen er een vacature kwam voor voorzitter van badmintonclub BC GO!, stak bestuurslid jeugd Kim Wierenga (27) haar vinger op. Wierenga, in het dagelijks leven projectleider duurzaamheid bij de Friese gemeente Ooststellingwerf, doet graag iets voor haar cluppie en het voorzitterschap is niet het enige.
Wat is BC GO! voor vereniging?
“BC GO! heeft ongeveer 280 leden, de jongste 6, de oudste 80+. Iedereen is welkom. Wij doen ons best een omgeving te creëren waarin we allemaal lekker de sport kunnen doen die ons verbindt.
We zijn er trots op dat we volgend jaar met het eerste team in de op één na hoogste landelijke divisie spelen. Als bestuur zijn wij daar behoorlijk druk mee. We moeten voor het eerst met echte scheidsrechters en lijnrechters spelen. Het vraagt ook wat van de inrichting van onze zaal bij Sportcentrum Europapark. We moeten kijken hoe we dat op gaan lossen, want we moeten het wel doen met de bestaande inrichting en belijning. De Gemeente denkt gelukkig goed mee.”
Hoe ben je voorzitter van BC GO! geworden?
“Ik was al acht jaar bestuurslid jeugd. Toen er geen andere reacties kwamen op de vacature van voorzitter ben ik naar voren gestapt. Mij leek het stiekem meteen al leuk. Iedereen was enthousiast. We hebben nog geen nieuw jeugdbestuurslid, dus dat doe ik er nog naast. Ik zit ook in de toernooicommissie. We organiseren drie toernooien per jaar. Dat hoop ik nog lang te mogen doen. En ik ben nog trainer binnen de club.”
Wat doe je veel!
“Ik krijg er superveel energie van om iets voor mijn cluppie te betekenen. Het grootste deel van mijn sociale leven bevindt zich ook op de vereniging. We zijn heel actief en organiseren veel buiten de baan. Ons bestuur is heel jong, ik ben 27, de secretaris is nog jonger. Bij sportverenigingen zijn bestuursleden toch meestal ouder.”
Je weet zelfs nog tijd te vinden om één avond per week training te geven bij concurrent BC Beijum.
“Zo zien wij dat niet. Badmintonclubs zien elkaar niet snel als concurrenten, behalve tijdens een wedstrijd. Wij zijn de grootste vereniging in de buurt van Groningen. Als andere verenigingen bij ons aankloppen proberen we te helpen waar we kunnen. Badminton is geen grote sport. We hebben elkaar hard nodig om te zorgen dat de sport niet krimpt.”
Hoe zorg je dat de sport niet krimpt?
“Wij willen bijvoorbeeld het spelen van competitie promoten bij de jeugd. Of je competitie speelt is bij badminton een individuele keuze. Dat is heel mooi. Alleen heb je wel tegenstanders van je eigen niveau nodig op relatief kleine reisafstand. Dat vraagt aanbod in de buurt. Wij zien voor onszelf daarin een voorbeeldfunctie weggelegd.
Er zijn in de buurt best veel badmintonverenigingen. Die spelen helaas lang niet allemaal competitie. Ook zijn ze niet allemaal lid van de bond. Dat vinden wij jammer. We hebben elkaar en de bond wel nodig.”
Je speelt zelf al sinds je tiende. Hoe ben je bij badminton terechtgekomen?
“Ik begon met badmintonnen in Eelde, bij BC De Pluim. Het grappige is, ik wilde helemaal niet badmintonnen. Ik moest van mijn ouders op een sport, heel terecht. Werkelijk van alles heb ik uitgeprobeerd. Hockey, volleybal, tafeltennis, korfbal, tennis, voetbal. Ik vond niks leuk. Toen zei mijn moeder: Dan hebben we alleen badminton nog over in het dorp. Ik zei: Dat ga ik niet doen. Ik heb het toch geprobeerd. Nooit meer weggegaan!”
