Sportvrijwilliger: Arjan Leijssenaar

Arjan Leijssenaar (57), in het dagelijks leven hoofd zorg van Dialyse Centrum Groningen, loopt al heel wat jaartjes warm voor GEO, de voetbalclub van Garmerwolde en omstreken. Als voorzitter is het, samen met het bestuur, zijn missie de club te laten groeien.

Hoe ben je voorzitter van GEO geworden?
"In 2018 vroegen ze of ik de voorzittershamer over wilde nemen. Ik was er snel uit. Dat wilde ik wel. Verenigingen en sportclubs kunnen niet zonder vrijwilligers. Geen vrijwilligers betekent hun teloorgang. Ik loop al lang rond bij GEO. Eerder was ik leider van het jeugdteam van mijn zoon Bas en later werd ik ook trainer. Ik train nu op zaterdagochtend de kaboutertjes, de allerkleinsten vanaf vier jaar.

Zelf voetballen lukt helaas niet meer, door mijn knieën. Al heb ik het laatst nog wel een keer geprobeerd. Met de 45-plussers op vrijdagavond. Een toernooitje. De dag erna liep ik helemaal kreupel."

Je draait al een poos mee. Heb je veel zien veranderen in de club?
"Er is veel veranderd in de maatschappij. Dat merk je ook bij GEO. Ouderbetrokkenheid is voor veel ouders niet vanzelfsprekend. Ouders maken andere keuzes. Ze gaan niet altijd mee met hun kinderen. Of ze hebben moeite met het oppakken van vrijwilligerstaken. Ze laten het liever aan anderen over. Ook voor ons is het rondkrijgen van alles - scheidsrechters, leiders, trainers, kantinediensten - een uitdaging. Maar het lukt nog steeds."

Wat zijn jouw geheime wapens om de vrijwilligersbezetting rond te breien?
"Ouders en leden 1 op 1 benaderen. Ik, of iemand anders van het bestuur, belt ze of spreekt ze aan op de club. Met 185 leden zijn we een klein clubje, dat scheelt. We kennen elkaar allemaal. Bij een grote club zijn ouders en kinderen veel anoniemer."

Wat zijn de ambities van de club?
"Onze korte lijntjes zijn de charme, maar ook de kwetsbaarheid van onze vereniging. Doordat we zo klein zijn hebben we niet voor alle leeftijden teams. Dat willen we wel graag. We hebben de ambitie uitgesproken om te groeien naar 350 leden. Door ons meer te profileren willen we bekender worden, ook in de stad Groningen. Het begint te komen. We hebben aanwas uit de stadswijken Ruischerbrug, Lewenborg en Beijum. De eerste kinderen uit Meerstad vinden ook de weg naar ons. En ik ben trots op de groei bij de kaboutertjes. Een jaar geleden trainde ik er vijf, zes, nu zitten we op bijna dertig.

We hopen verder te groeien door mensen aan ons te binden. Dat doen we met allerlei activiteiten zoals een jeugdweekend met kamperen naast het voetbalveld. Of ouder-kind-penaltyschieten. Ik noem ook onze oliebollentraditie. Op 30 december bakken we oliebollen in de kantine. Mensen kunnen bij ons bestellen en dan brengen we ze thuis. Ze kunnen de oliebollen ook bij ons komen eten. En sinds jaar en dag lopen we in de herfst in Garmerwolde, Thesinge en Ruischerbrug rond met bolchrysanten.

Opereer je als bestuurder ook nog op andere niveaus om dingen voor elkaar te krijgen? 
"Zeker. Afgelopen september hebben we een fitness- en pannaveld geopend. Dat hebben we samen met Dorpsbelangen Garmerwolde gerealiseerd. Zo'n veld was al jaren de wens van het dorp. Er was geen geschikte locatie voor. Door samen te werken is het gelukt.

Nu zijn we met Dorpsbelangen ook bezig met het parkeerbeleid. Heel Garmerwolde staat op zaterdag vol met auto's, daar hebben de inwoners last van. We kijken hoe we dat op kunnen lossen. En met de gemeente Groningen zijn wij in gesprek over een uitbreiding van het voetbalveld. Ik schrijf iedere maand een stukje in de dorpskrant Garmer en Thesinger Express, over waar we mee bezig zijn."

Het nieuwste Sport050 magazine online lezen? Klik hier!